نگاهی به ویلای آرت دکو در دهلی نو: گنجینهای از یافتههای جهانی
وقتی فردی جهاندیده و با تجربه مانند ویکرام گویال هستید، ساختن خانهای جدید برای خودتان حتماً با وسوسههای زیادی همراه است. شما آنقدر دیدهاید، خواندهاید و احتمالاً رویاپردازی کردهاید که نمیتوانید خواستههایتان را به چیزی منطقی مانند یک طرح طراحی محدود کنید.

گویال که در دهلی نو بزرگ شده و اکنون نیز در آنجا زندگی میکند، تمام عمر خود را صرف جمعآوری تصاویر و ایدههای شخصی کرده است. او به عنوان یک طراح مبلمان موفق و «احیاگر صنایع دستی» که خود را اینگونه توصیف میکند، و به عنوان مدیر هنری استودیو ویکرام گویال و ویا، مشتریانی در سراسر جهان دارد. او به طور غیرمستقیم وارد حرفه خود شد. در پرینستون، جایی که اقتصاد میخواند، گویال از مرکز دانشجویی به سبک گوتیک ونیزی شگفتزده شد و اتاق اخبار داغ ایران خوابگاه خود را با پارچههای چاپ بلوکی و آباژورهای ابریشمی پوشاند (او به شوخی میگوید: «احتمالاً تنها اتاق تزئین شده در کل محوطه»). به عنوان یک اقتصاددان جوان در منهتن، او به گالریهای مجموعه فریک سر میزد؛ در یک دوره دو ساله اقامت در هنگ کنگ، «چاینا کلاب» دیوید تانگ فقید، که یادآور فضاهای شبانه پر زرق و برق شانگهای دهه ۱۹۳۰ بود، به اتاق نشیمن دوم او تبدیل شد.

در اتاق مطالعه طبقه اول، یک آباژور ایستاده Forged و یک میز کناری Red Earth از برند ویا در کنار یک صندلی راحتی هندی قرار گرفتهاند. نقاشیهای گیاهشناسی از رم هستند؛ یک میز تحریر چوب ساج آنگلو-هندی متعلق به قرن بیستم؛ و یک فرش تبریز نیز در این فضا دیده میشود.
