آپارتمان مدرن اواسط قرن در بیروت: درسی در زندگی با عتیقهجات
زمانی که گیوم اکسکوفیه در اوایل دهه ۲۰۱۰ شروع به بازدید از بیروت کرد، این دلال فرانسوی که به طراح داخلی تبدیل شده بود، مجذوب مجموعه ساختمانهای مدرنیستی این کانون نماز شهر شد که اغلب نادیده گرفته میشدند. این ساختمانها بین دهه ۱۹۵۰ تا اواسط دهه ۷۰، یعنی دوره رشد سریع اقتصادی، ساخته شده بودند. او شروع به جستجوی آنها کرد – یک ساختمان اداری بروتالیست، یک کلیسای بتنی با سقف منحنی، و یک ادای احترام رنگارنگ به شهر رادیانت لو کوربوزیه که برای اسکان طبقه متوسط نوظهور ساخته شده بود. در سراسر منطقه، آزمایشهای بینالمللی با پیشساختگی و مواد جدید برای منطقه خاورمیانه و مدیترانه بازسازی میشدند – در اینجا، آنها دارای سازههای سایهبان، راهروهای باز و پردههایی مناسب برای آب و هوای معتدل، نوآوریهای ساختاری برای مقابله با زمینهای شیبدار، و عناصر بومی بازتفسیر شده، مانند طاقهای سهگانه نمونهوار شهر که خانههای دوره عثمانی را تعریف میکردند، بودند. آن زمان، مانند اکنون، با بیروت در مرکز درگیریهای جهانی، ساخت و ساز اغلب شامل توقف و شروع بود. و برخی پروژهها، مانند برنامههای جاهطلبانه اسکار نیمایر برای نمایشگاه بینالمللی طرابلس در سال ۱۹۶۳، ناتمام باقی ماندهاند.
در اتاق نشیمن گیوم اکسکوفیه در بیروت، صندلیهای نمادین با یک کابینت آلدو روسی که در سال ۱۹۸۳ طراحی شده، در تعامل هستند.
صاحب خانه در تراس خود
