آیا جان ویلسون می‌تواند شما را به بتن علاقه‌مند کند؟

جان ویلسون، فیلمساز، و من در آشپزخانه‌ای در طبقه سی و پنجم مرکز تجارت جهانی یک، بلندترین ساختمان نیویورک، نشسته‌ایم. این برج، مانند بیشتر منهتن، بتن را می‌پرستد؛ بتنی که هسته، پی و دال‌های کف آن را تشکیل می‌دهد. تنها در همین سازه، آنقدر بتن به کار رفته است که می‌توان بیش از ۴۰۰۰ بلوک شهر نیویورک را با آن آسفالت کرد.

بتن – دومین ماده پرکاربرد روی زمین، درست پس از آب – همچنین عاملی بود که ویلسون را از خانه‌اش در ریدجوود، کوئینز، به منهتن جنوبی کشاند تا امروز با من صحبت کند. در ۱۸ سپتامبر، اولین فیلم بلند او، «تاریخ بتن»، در سینماها (از جمله «لو سینما»، سالن ۴۰ نفره‌ای که او اخیراً با شریکی بازسازی کرده است) اکران خواهد شد.

ویلسون هنوز در حال یافتن راهی برای توصیف «تاریخ بتن» است – او آن را «میلیون‌ها چیز در یک زمان» می‌نامد. این فیلم یک ساعت و ۴۰ دقیقه است و ظاهراً همان چیزی است که عنوانش نشان می‌دهد: مستندی درباره بتن، ماده‌ای که بیشتر برج‌ها، پیاده‌روها، خیابان‌ها و خانه‌های جهان را تشکیل می‌دهد. اما همانند سریال «چگونه با جان ویلسون» که نامزد جایزه امی از HBO شد، این تحقیق صرفاً نقطه ورود به داستانی پیچیده‌تر از چگونگی ساخت جهان ساخته شده و آنچه آن را از بین می‌برد، است. این فیلم همچنین تأملی بر ناپایداری و تصویری از دردها و پیروزی‌های خلق هنر در سرمایه‌داری است. بالاتر از همه، ویلسون درخواستی را به ما ارائه می‌دهد تا با دقت بیشتری به محیط شهری فکر کنیم دانلود اهنگ غمگین – تا امکان شهری هزار ساله را تصور کنیم، به جای اینکه به نسخه «۵۰ ساله» که او معتقد است اکنون در آن زندگی می‌کنیم، بسنده کنیم.

به عنوان بیننده، سفر ما در تمام اینها از خانه خود ویلسون در ریدجوود آغاز می‌شود، جایی که یک پی ترک خورده باعث می‌شود آب طوفان از اعماق با غرغر بالا بیاید. بتنی که تا کنون خانه‌اش را از فرو رفتن در زمین نجات داده بود، در حال فرسودگی است؛ ویلسون تلاش می‌کند خودش آن را وصله کند و یک کلوئید ناهموار را در حیاط خلوت باقی می‌گذارد. او به من می‌گوید: «اکثر مردم فقط یک پیمانکار استخدام می‌کنند، اما من کلی کتاب گرفتم و می‌خواستم بتن را در سطح مولکولی بیشتری درک کنم، تا بفهمم خانه‌ام اصلاً از چه چیزی ساخته شده است و آیا تعمیر آن اکنون در آینده از سردرد من جلوگیری می‌کند یا خیر.» او سفری جهانی را آغاز می‌کند تا برخی از اولین نمونه‌های بتن را که تقریباً ۲۰۰۰ سال پس از افول امپراتوری روم هنوز در ایتالیا پابرجا هستند، ردیابی کند. اگر این ماده توانسته است دوام بیاورد، پس چرا خانه خود ویلسون در حال فروپاشی است؟ بهتر است بگوییم: چرا به نظر می‌رسد همه چیزهای دیگر نیز در حال فروپاشی هستند؟